Real Madryt

Pierwszy mecz Madrid FC rozegra? trzy dni p�?niej, 9 marca 1902 na boisku przy ulicy nosz?cej obecnie imi? Filipa II. Dru?yna nie gra?a jednak w�wczas z zewn?trznym przeciwnikiem - by? to tylko wewn?trzny mecz maj?cy pom�c w wy?onieniu podstawowej jedenastki oraz rozreklamowaniu nowo powsta?ej ekipy. Zmierzy?y si? w nim sk?ady "czerwony" (J. Giralt, Mel�ndez, Molera, Salvador, Valc�rcel, Spottorno, Stampher, J. Palacios, Varela, Celada, Bueno) i "niebieski" (Mel�ndez, J. Padr�s, Spottorno, Gorostizaga, Mend�a, P�ramo, Neyra, A. Giralt, F. Palacios, Martens, Rodero), a zako?czy?o si? wynikiem 1:0 dla "niebieskich". Kilkana?cie dni p�?niej Madrid FC zyska? pierwszego trenera - zosta? nim Anglik Arthur Johnson, autor instrukcji, jak gra? w pi?k?, opublikowanej w Heraldo del Sport. Oficjalnymi siedzibami klubu sta?y si? za? zaplecze sklepu Al Capricho nale??cego do braci Padr�s oraz tawerna La Taurina, z kt�rej zawsze wyruszali na mecze.

Ju? w kwietniu klub przedstawi? burmistrzowi Madrytu propozycj? zorganizowania turnieju pi?karskiego dla uczczenia koronacji kr�la Alfonsa XIII - to w?a?nie z tego turnieju p�?niej wyewoluowa? Copa del Rey czyli Puchar Kr�la. W jego pierwszej edycji, rozegranej w dniach 13 - 15 maja, wzi??o udzia? pi?? dru?yn. I ju? pierwszego dnia turnieju odby? si? mecz o prawo gry w finale mi?dzy p�?niejszym Realem Madryt a przyby?ym ze stolicy Katalonii FC Barcelona, kt�ry w nast?pnych latach sta? si? najwi?kszym rywalem Los Blancos. Spotkanie ze starszym o trzy lata i maj?cym ju? w�wczas w sk?adzie wielu obcokrajowc�w klubem z Barcelony zako?czy?o si? przegran? gospodarzy 1-3. Barcelona w finale przegra?a z Vizcay?, za? Madrid FC w meczu z przegranym drugiego p�?fina?u, kt�rym by? Club Espa�ol Foot Ball, zwyci??y? 3:2, wygrywaj?c tym samym Copa de la Gran Pe�a, pierwsze trofeum w swojej historii. W nast?pnej edycji uda?o si? mu ju? doj?? do fina?u tych rozgrywek, ale tam uleg? Athleticowi Bilbao 2:3.

W styczniu 1904 roku Carlos Padr�s zrezygnowa? ze stanowiska prezesa Madryckiej Federacji Klub�w Futbolowych (Federaci�n Madrile�a de Clubs de Foot-Ball) i zaj?? miejsce brata, Juana, na stanowisku prezesa Madrid FC. Jeszcze w tym samym miesi?cu Madrid dzi?ki fuzji z dru?ynami Moderno i Amicale zyska? do sk?adu francuskich zawodnik�w tego drugiego.

Pierwszy Puchar Hiszpanii (b?d?cy w�wczas tak?e mistrzostwem Hiszpanii) Madrid zdoby? 18 kwietnia 1905 roku, pokonuj?c w finale Atheltic 1:0 po golu Prasta. Kilka miesi?cy p�?niej, 23 pa?dziernika, odby? si? pierwszy mecz mi?dzynarodowy Madridu - dla uczczenia wizyty �mile'a Loubeta w Hiszpanii Carlos Padr�s zorganizowa? mecz z paryskim Galia Sport, kt�ry zako?czy? si? remisem 1:1.

W latach 1906 - 1908 Madrid FC r�wnie? triumfowa? w Pucharze Hiszpanii, co da?o mu ??cznie cztery zwyci?stwa z rz?du, trac?c trofeum dopiero w 1909 roku na rzecz Club Ciclista San Sebasti�n. R�wnie? w 1908 zmieni? si? prezes klubu - stanowisko to zaj?? Adolfo Mel�ndez, a jego poprzednik, Carlos Padr�s, zosta? mianowany honorowym prezesem na zawsze.

Nast?pny wa?ny dzie? w historii klubu nast?pi? 31 pa?dziernika 1912 roku, kiedy to na ziemi dzier?awionej klubowi przez Laureano Garc�? Comiso za 1000 peset miesi?cznie otwarto nowy stadion - O�Donnell. W tym samym sezonie wyst?powa? w bia?ych barwach zacz?? m?ody napastnik, Santiago Bernab�u, cho? akurat wtedy rozpoczyna? si? s?abszy okres dla klubu z Madrytu, kt�ry trwa? mia? do drugiej po?owy dekady, kiedy to 15 maja 1917 roku odzyska? prymat na krajowej arenie, pokonuj?c w finale Arenas Club de Getxo 2:1.

29 czerwca 1920 roku kr�l Alfons XIII nada? klubowi tytu? Real (hiszp. "Kr�lewski") - Madrid Foot Ball Club zmieni? si? w ten spos�b w Real Madrid Club de F�tbol, zmieniono bowiem tak?e drugi cz?on dotychczasowej nazwy na hiszpa?ski. Niespe?na p�? roku p�?niej Real Madryt rozpocz?? swoje pierwsze zagraniczne tourn�e, w ramach kt�rego rozegra? mecze w Lizbonie, Porto, Turynie, Livorno, Bolonii i Genui.

W nast?pnych latach Real Madryt dwukrotnie zmienia? stadion - najpierw 29 kwietnia 1923 otwarto Ciudad Lineal (w meczu otwarcia gospodarze pokonali Real Uni�n Club Ir�n 2:0 po golach Jos� Mar�i Ubedy), a nast?pnie, 17 maja 1924, Estadio Chamart�n. Inauguracj? tego spotkania u?wietni? mecz z Newcastle United, a honorowego pierwszego kopni?cia pi?ki dokona? syn kr�lewski, Gonzalo.

Rozgrywki ligowe w Hiszpanii zainaugurowano 10 lutego 1929 roku meczem Realu Madryt przeciwko CE Europa z Barcelony. Zako?czy?o si? ono zwyci?stwem Los Blancos 5:0 (cztery gole Lazcano, jeden gol Morery), dzi?ki czemu klub z Madrytu sta? si? pierwszym w historii liderem Primera Divisi�n. Sezon zako?czy? jednak na drugim miejscu, z dwoma punktami straty do FC Barcelona. Najlepszymi strzelcami dru?yny zostali Jaime Lazcano (?ci?gni?ty na mocy samodzielnej decyzji �wczesnego sekretarza klubu, Santiago Bernab�u, za 6 000 peset wbrew zaleceniom zarz?du) i Gaspar Rubio Meli� - po jedena?cie trafie? w siedemnastu meczach.

Pierwszy tytu? mistrza Hiszpanii zdobyty w lidze przyszed? dopiero w sezonie 1931/1932 - maj?c w sk?adzie takich graczy jak Jacinto Quincoces, Manuel Olivares Lape�a czy Ricardo Zamora, kt�rego we wrze?niu 1930 ?ci?gni?to z Espanyolu za 150 tysi?cy peset, Real Madryt zdoby? w osiemnastu meczach 28 punkt�w, nie ponosz?c przy tym ani jednej pora?ki. Dwa lata p�?niej Los Blancos odzyskali krajowy puchar, pokonuj?c w finale Valenci?.

21 czerwca 1936 mia?o miejsce wydarzenie z pozoru ma?o znacz?ce, kt�re jednak z czasem uros?o do miana legendy - Ricardo Zamora w swoim ostatnim oficjalnym meczu w barwach Realu Madryt obroni? bardzo silny strza? Jos� Escoli w ko?c�wce fina?owego meczu Pucharu Hiszpanii z FC Barcelona, kiedy to Los Blancos, graj?c w dziesi?ciu, bronili prowadzenia 2:1.

W wojnie domowej klub poni�s? ci??kie straty - zgin??o lub musia?o opu?ci? Madryt wielu cz?onk�w klubu, w tym �wczesny prezes, Rafael S�nchez Guerra, a stadion, zamieniony na wi?zienie, uleg? zniszczeniu. Na szcz??cie dla Realu Madryt zarz?d pod kierunkiem Pedro Paragesa i Adolfo Mel�ndeza by? w stanie rozpocz?? d?ugotrwa?y proces odbudowy pot?gi klubu. D?ugo nie by? jednak w stanie wygra? ligi, a za czas�w nast?pcy Mel�ndeza, Antonio Santosa Peralby, zaj?? w sezonie 1942-43 10. miejsce - w�wczas najs?absze w historii Los Blancos.

W ostatnich tygodniach pe?nienia funkcji przez Santosa Peralb? Real Madryt rozegra? kolejny mecz, kt�ry przeszed? do legendy. W p�?finale krajowego pucharu Los Blancos mierzyli si? z Barcelon? i w pierwszym meczu na Camp de Les Corts przegrali 0:3, ale rewan?u, 13 czerwca 1943, odnie?li najwy?sze zwyci?stwo w swojej historii, pokonuj?c Blaugran? a? 11:1. Mecz ten budzi kontrowersje, z powodu szanta?u dokonanego przez frankistowskie tajne s?u?by: przed rozpocz?ciem gry dyrektor s?u?b specjalnych wszed? do szatni Bar�y - [...] - przypomnia? zawodnikom, ?e wielu z nich dopiero co wr�ci?o do Hiszpanii z wychod?stwa wojennego dzi?ki amnestii, kt�ra wybacza?a ucieczk?. W finale Real Madryt przegra? z Athletikiem Bilbao 0:1.

Trzy miesi?ce p�?niej, 15 wrze?nia 1943, klub zyska? nowego prezesa - na stanowisko jednog?o?nie wybrano Santiago Bernab�u, cz?owieka maj?cego ju? za sob? prac? w klubie jako pi?karz, menad?er i dyrektor, kt�ry w ci?gu trzydziestu pi?ciu lat prezesury sta? si? najlepszym i odnosz?cym najwi?ksze sukcesy prezesem w historii Realu Madryt, pocz?tkowo sam, a nast?pnie wsp�lnie z Raimundo Saport? buduj?c pot?g? klubu. W ci?gu kilku miesi?cy rozpocz?? realizacj? plan�w budowy nowego stadionu - grunty na ten cel zakupiono w czerwcu nast?pnego roku, a ju? 27 pa?dziernika 1944 rozpocz??y si? prace. Trwa?y do grudnia 1947 roku, a pierwszym przeciwnikiem Realu Madryt na nowym stadionie by? portugalski klub Os Belenenses; mecz zako?czy? si? zwyci?stwem gospodarzy 3:1.

1 wrze?nia 1950 roku ukaza? si? pierwszy numer "Biuletynu informacyjnego Realu Madryt" (hiszp. Bolet�n Informativo), kt�ry na najbli?sze 40 lat sta? si? organem prasowym klubu i kibic�w Realu Madryt. Na ok?adce pierwszego numeru pojawi? si? kr�tki list od prezesa Bernab�u:
� ?ycz? wielu sukces�w redakcji Biuletynu madridist�w. Rada od starego cz?owieka: traktujcie dobrze przyjaci�?, ale du?o lepiej wrog�w. U?ciski dla wszystkich madridistas[2]. �

Obecnie oficjalnym wydawnictwem prasowym klubu jest "Magazyn Realu Madryt" (hiszp. Revista Real Madrid).

W sezonie 1951/1952, w trakcie kt�rego klub ?wi?towa? 50. rocznic? istnienia (w ramach obchod�w rozegrano mecz z Club Deportivo Los Millonarios z Alfredo Di St�fano w sk?adzie), Real Madryt uko?czy? lig? na trzecim miejscu, 2 punkty za Athletikiem i 5 za Barcelon?. Jedynym sukcesem Los Blancos okaza? si? tytu? kr�la strzelc�w dla Pahi�o, kt�ry w 27 meczach zdoby? 28 goli, jednego wi?cej ni? Ladislao Kubala.

W 1953 zawodnikiem Realu Madryt zosta? Argenty?czyk Alfredo Di St�fano. Sta?o si? to po d?ugim sporze z FC Barcelona, do kt�rego zawodnik ten trafi? najpierw. Oba kluby zap?aci?y poprzedniej dru?ynie Di St�fano kwot? odst?pnego, wobec czego ostatecznie Kr�lewska Hiszpa?ska Federacja Pi?karska poprosi?a FIFA o rozs?dzenie kwestii, kt�rego klubu zawodnikiem jest Argenty?czyk. Ta najpierw oznajmi?a, i? "Di St�fano nie mo?e zagra? w ?adnym klubie hiszpa?skim do chwili, gdy jego sytuacja [...] nie zostanie ca?kowicie wyja?niona"[3], a nast?pnie poprosi?a o arbitra? by?ego prezesa RFEF, Armado Mu�oza Calero, kt�ry zaproponowa?, aby Di St�fano rozegra? sezony 1953/54 i 1955/56 w barwach Realu Madryt, a 1954/55 i 1956/57 w barwach Barcelony. Oba kluby oprotestowa?y takie rozwi?zanie i odwo?a?y si? do Narodowej Delegacji Sport�w, kt�ra zadecydowa?a o zakazie dalszego transferowania do hiszpa?skich klub�w pi?karzy z zagranicy. Di St�fano za?, po rezygnacji Barcelony i za zgod? krajowej Federacji, ostatecznie trafi? do Madrytu, gdzie zadebiutowa? 22 wrze?nia 1953 (dzie? po oficjalnym potwierdzeniu transferu) w towarzyskim meczu z nieistniej?cym ju? FC Nancy.

Pierwszy sezon z Di St�fano w sk?adzie zako?czy? si? tytu?em mistrzowskim dla Los Blancos, a sam Don Alfredo zdoby? trzy gole w meczu z Valenci?, kt�ry ostatecznie zapewni? klubowi pierwsze miejsce w lidze. Sam Di St�fano zosta? kr�lem strzelc�w z 27 bramkami na koncie. W nast?pnej edycji rozgrywek ligowych Real Madryt obroni? mistrzostwo, a Di St�fano zdoby? 25 goli z ??cznie 80 strzelonych przez klub.

Pierwszy sezon z Di St�fano w sk?adzie zako?czy? si? tytu?em mistrzowskim dla Los Blancos, a sam Don Alfredo zdoby? trzy gole w meczu z Valenci?, kt�ry ostatecznie zapewni? klubowi pierwsze miejsce w lidze. Sam Di St�fano zosta? kr�lem strzelc�w z 27 bramkami na koncie. W nast?pnej edycji rozgrywek ligowych Real Madryt obroni? mistrzostwo, a Di St�fano zdoby? 25 goli z ??cznie 80 strzelonych przez klub.

?wietna passa Realu Madryt w Pucharze Klubowych Mistrz�w Europy dobieg?a ko?ca w nast?pnym sezonie - ju? w drugiej rundzie (czyli 1/8 fina?u) klub zosta? wyeliminowany przez FC Barcelona (2:2 w Madrycie, 2:1 dla gospodarzy w Barcelonie). Rezultat ten wzbudzi? kontrowersje, gdy? w pierwszym meczu angielski s?dzia Arthur Ellis, ten sam, kt�ry s?dziowa? fina? w roku 1956, podyktowa? w?tpliwego karnego dla Barcelony (na bramk? zamieni? go Luis Su�rez), za? w drugim jego rodak, Reg Leafe, nie uzna? a? czterech goli zdobytych przez Real Madryt na Camp Nou[6]. Barcelona ostatecznie dosz?a do fina?u, gdzie stosunkiem 3:2 pokona?a j? SL Benfica. W lidze hiszpa?skiej Madryt zaj?? za to pierwsze miejsce z a? dwunastoma punktami przewagi nad Atl�tico, za? Ferenc Pusk�s z 28 golami w 28 meczach zosta? kr�lem strzelc�w. By? to pierwszy z serii pi?ciu tytu?�w mistrza Hiszpanii dla Los Blancos.

W tym samym roku, dok?adnie 8 lutego 1961, Real Madryt po raz pierwszy zagra? na s?ynnym stadionie Maracan� - przeciwnikiem Los Blancos by? Club de Regatas Vasco da Gama. Do przerwy go?cie prowadzili 2:0 po golach po golach Luisa del Sola i Canario, ale w drugiej po?owie Vasco da Gama wyr�wna? do 2:2 i takim wynikiem zako?czy?o si? spotkanie.

2 maja 1962 roku Real Madryt zn�w zagra? w finale najbardziej presti?owych europejskich rozgrywek pi?karskich, ale tym razem nie sprosta? lizbo?skiej Benfice - mimo ?e dwa pierwsze gole by?y golami dla Los Blancos (zdobywc? obu by? Pusk�s, kt�ry przed przerw? zdoby? jeszcze jednego gola), spotkanie ostatecznie zako?czy?o si? rezultatem 5:3 dla Benfiki. Klub ostatecznie zdoby? jednak podw�jn? koron?, dodaj?c do mistrzostwa kraju Puchar Hiszpanii wywalczony w lipcu (po raz pierwszy od 15 lat) w meczu z Sevill?.

18 maja 1963 klub otwiera nowy kompleks sportowy - Ciudad Deportiva (hiszp. "Miasto Sportowe"), w kt�rym odt?d trenowa? b?d? tak?e pi?karze m?odzie?owi. 20 sierpnia tego samego roku wenezuelskie komando antyrz?dowe Fuerzas Armadas de Liberaci�n Nacional postanowi?a porwa? Alfredo Di St�fano. Uda?o im si? uzyska? po??dany rozg?os, a sam pi?karz zosta? po pewnym czasie uwolniony. Nied?ugo potem Real Madryt zn�w gra? w finale Pucharu Mistrz�w, ale tam nie da? rady w?oskiemu Internazionale. Ko?cowy wynik: 3:1 dla dru?yny Helenio Herrery. By? to ostatni mecz Alfredo Di St�fano w barwach Realu Madryt. Zawodnik znany jako Blond Strza?a odszed? do Espanyolu wskutek sporu z trenerem Miguelem Mu�ozem popieranym przez prezesa Bernab�u, mimo ?e ten drugi oferowa? Di St�fano pozostanie w klubie na stanowisku pozaboiskowym.

W kwietniu 1965 Real Madryt zapewni? sobie wywalczenie wspomnianego pi?tego tytu?u mistrza kraju z rz?du. By? to zarazem debiutancki sezon w klubie dla pierwszych z grupy pi?karzy zwanych generacj? ye-y� lub hippisami - pierwszymi jej przedstawicielami w Madrycie byli Grosso, Pirri, Sanch�s, De Felipe, Moroll�n.

Rok p�?niej Kr�lewscy musieli co prawda uzna? wy?szo?? lokalnego rywala, Atl�tico, w lidze (jeden punkt straty; najlepszy strzelec zespo?u, Grosso, uzyska? tylko 11 goli), ale za to odzyskali najcenniejsze europejskie trofeum - Puchar Mistrz�w. Fina?, rozegrany zn�w na Heysel, zako?czy? si? zwyci?stwem 2:1 nad belgradzkim Partizanem.

Odzyskawszy Puchar Europy, Real Madryt m�g? zn�w skoncentrowa? si? na walce o lig? hiszpa?sk?. Na arenie mi?dzynarodowej odpad? ju? w ?wier?fina?owym dwumeczu z Interem, ale w Primera Divisi�n zaj?? pierwsze miejsce, kt�re nast?pnie obroni? dwa razy z rz?du.

Walka o przed?u?enie serii tytu?�w mistrzowskich do czterech nie powiod?a si? - Los Blancos zaj?li zaledwie pi?te miejsce (co ciekawe, ekipy z miejsc 3. - 6. mia?y po tyle samo punkt�w, trzydzie?ci pi??). Uda?o si? za to pokona? Valenci? w finale Copa del General�simo, dzi?ki czemu klub m�g? wyst?pi? w Pucharze Zdobywc�w Puchar�w. W maju roku nast?pnego prowadzony wci?? przez Miguela Mu�oza Real Madryt doszed? do fina?u tych rozgrywek - pierwszy i przedostatni raz w historii - gdzie nie da? rady Chelsea Londyn W pierwszym meczu w Pireusie pad? remis 1:1, w powt�rzonym finale londy?czycy wygrali 2:1 po golach Dempseya i Osgooda. Jedyny gol dla Realu Madryt pad? po strzale Fleitasa. By? to zarazem ostatni mecz w karierze Francisco Gento.

W 1972 Real Madryt zdoby? kolejne, pi?tnaste ju? mistrzostwo Hiszpanii, ale w nast?pnym uko?czy? rozgrywki na zaledwie czwartym miejscu. Kiedy po 18. kolejce sezonu 1973/1974, w kt�rej przegra? z broni?cym si? przed spadkiem Club Deportivo Castell�n, klub znalaz? si? na si�dmej pozycji w tabeli, Santiago Bernab�u rozwi?za? umow? z Mu�ozem. Na jego miejsce zatrudniony zosta? Luis Molowny, r�wnie? od lat zwi?zany z klubem, ale nie pom�g? wiele. Real Madryt zako?czy? sezon na �smym miejscu, ponosz?c jeszcze - ju? pod batut? Molownego - pami?tn? pora?k? 0:5 na w?asnym stadionie z FC Barcelona Rinusa Michelsa. Luis Molowny musia? po?egna? si? ze stanowiskiem. 5 lipca 1974 jego nast?pc? zosta? Miljan Miljani?, kt�remu w trzy sezony uda?o si? zdoby? dwa mistrzostwa Hiszpanii i jeden Puchar Hiszpanii (dublet w roku 1975).

Miljani? odszed? we wrze?niu 1977, po sezonie, w kt�rym Real Madryt zaj?? dziewi?te miejsce w lidze (najni?sze od roku 1948), a na stanowisko powr�ci? Luis Molowny. Tym razem pozosta? w klubie d?u?ej, do czerwca 1979, i z lepszym skutkiem - dwukrotnie wygra? lig?.

W mi?dzyczasie mia?y miejsce dwa wa?ne wydarzenia pozasportowe. Najpierw w 1977 klub obchodzi? 75. rocznic? istnienia, kt�ra jednak nie by?a obchodzona zbyt rado?nie ze wzgl?du na fatalne wyniki sportowe (dok?adnie w "urodziny" Real Madryt zremisowa? 1:1 z Valenci? i zajmowa? 7. miejsce w tabeli, za? z Pucharem Mistrz�w po?egna? si? ju? w drugiej rundzie, po dwumeczu Club Brugge. Niemniej jednak zorganizowano miniturniej z udzia?em reprezentacji Argentyny, reprezentacji Iranu oraz maroka?skiego klubu Mouloudia. W finale Los Merengues pokonali Argentyn? 1:0 po golu Vicente del Bosque. Prezes Santiago Bernab�u by? ju? w�wczas bardzo s?abego zdrowia i zmar? rok i trzy miesi?ce p�?niej, po trzydziestu pi?ciu latach rz?d�w w klubie. Jego tymczasowym nast?pc? zosta? wiceprezes Raimundo Saporta, a oficjalnym nowym prezesem zosta? przez aklamacj? wybrany Luis de Carlos, by?y skarbnik klubu. Pozosta? na stanowisku do 1985 roku, kiedy to zast?pi? go Ram�n Mendoza.

31 sierpnia 1979 zosta? rozegrany pierwszy turniej o Trofeo Santiago Bernab�u turniej ku pami?ci wielkiego prezesa. Udzia? wzi??y, poza Realem Madryt prowadzonym ju? przez Vujadina Bo�kova, trzy kluby: Ajax Amsterdam, Bayern Monachium i A.C. Milan. Puchar trafi? w r?ce Bayernu Monachium.

4 czerwca 1980 rozegrany zosta? "bia?y fina?" Pucharu Hiszpanii (znanego ju? jako Copa del Rey a nie Copa del General�simo) - Real Madryt zmierzy? si? w nim ze swoj? filialn? dru?yn?, Castill?. Real Madryt wygra? to spotkanie 6:1. Sezon 1979/1980 by? wi?c bardzo udany dla Los Blancos, gdy? opr�cz krajowego pucharu zdobyli te? mistrzostwo Hiszpanii (zn�w trzecie z rz?du), a w Pucharze Mistrz�w doszli do p�?fina?�w, gdzie jednak lepszym okaza? si? Hamburger SV (wygrana 2:0 w Madrycie, ale przegrana a? 1:5 na wyje?dzie). W uznaniu tych sukces�w magazyn "France Football" uzna? Real Madryt najlepszym klubem Europy roku 1980.

27 maja 1981 Kr�lewscy stan?li przed szans? zdobycia si�dmego Pucharu Mistrz�w - eliminuj?c kolejno Limerick United, Budapest Honv�d Futball Club, Spartak Moskwa i Inter Mediolan, doszli do fina?u na paryskim Parc des Princes, gdzie ich rywalem by? Liverpool F.C. Boba Paisleya. D?ugo utrzymywa? si? wynik bezbramkowy i dopiero w 82. minucie gola zdoby? Alan Kennedy. Real Madryt nie zd??y? ju? wyr�wna?.

Rok p�?niej Real Madryt, kt�ry tym razem zaj?? trzecie miejsce w lidze, a w Pucharze UEFA odpad? w 1/4 fina?u, sta? si? gospodarzem fina?owego meczu Mistrzostw ?wiata 1982 - 11 lipca 1982 roku na Estadio Santiago Bernab�u W?osi pokonali Niemc�w 3:1.

Min??o osiem dni od tego meczu do chwili, w kt�rej Luis De Carlos zaprezentowa? nowych trener�w pierwszej i drugiej dru?yny. Zostali nimi byli wielcy pi?karze Realu Madryt, odpowiednio Alfredo Di St�fano i Amancio Amaro. Blond strza?a dwa razy z rz?du zako?czy? lig? na drugim miejscu za Athletikiem Bilbao i zn�w musia? po?egna? si? z klubem, a na sezon 1984/1985 na stanowisko trenera powo?ano Amaro. W pierwszej dru?ynie gra? ju? w�wczas wychowanek Castilli, Emilio Butrague�o, kt�ry w debiucie w barwach Los Blancos 5 lutego 1984 - w wyjazdowym meczu z C�diz CF - strzeli? dwa gola. Rozgrywki ligowe lat 1985/1986 nie by?y udane dla Kr�lewskich - zaj?li pi?te miejsce, a Amancio Amaro jeszcze przed ostatni? kolejk? straci? prac? na rzecz Luisa Molownego, ale za to w Pucharze UEFA uda?o si? doj?? do fina?u, eliminuj?c po drodze RSC Anderlecht, kt�ry co prawda w pierwszym meczu wygra? 3:0, to w rewan?u w Madrycie Los Blancos wygrali a? 6:1. W ostatnim dwumeczu Real Madryt zmierzy? si? z w?gierskim Videotonem - w pierwszym meczu, rozegranym w Sz�kesfeh�rv�rze, Los Blancos wygrali 3:0 po golach M�chela, Santillany i Jorge Valdano, za? w rewan?u w Madrycie przegrali 0:1 (bramk? strzeli? Lajos M�jer).

By?y to ju? czasy formacji znanej jako Quinta del Buitre - Pi?tka S?pa, nazywanej tak od nosz?cego przezwisko "S?p" Emilio Butrague�o (pozosta?ymi cz?onkami tej grupy byli Manolo Sanch�s, jedyny w tej grupie obro?ca, Mart�n V�zquez, M�chel i Miguel Pardeza). Rok p�?niej Real Madryt sta? si? pierwsz? w historii dru?yn?, kt�ra obroni?a Puchar UEFA. W pierwszej ods?onie fina?owego dwumeczu (30 kwietnia 1986) Los Blancos pokonali 1. FC K�ln 5:1, a w rewan?u przegrali 0:2. By?o to jedno z dw�ch w tym sezonie trofe�w Realu Madryt - drugim sta?o si? mistrzostwo Hiszpanii zdobyte z 11 punktami przewagi nad FC Barcelona. Hugo S�nchez, Meksykanin, dla kt�rego by? to pierwszy sezon w Realu Madryt, obroni? koron? kr�la strzelc�w zdobyt? rok wcze?niej w barwach Atl�tico Madryt. Zdoby? j? p�?niej jeszcze dwa razy (kolejno: 22, 34 - co da?o mu Z?otego Buta - i 29 goli), za? Los Blancos ko?czyli na pierwszym miejscu w tabeli ligowej kolejne cztery sezony. Drug? w historii seri? pi?ciu tytu?�w z rz?du Real Madryt zako?czy?, zdobywaj?c w sezonie 1989/1990 a? 107 goli w 38 meczach (a? dwana?cie razy strzela? cztery lub wi?cej goli w meczu), co jest niepobitym do dzi? rekordem.

17 listopada 1990 prac? w Madrycie straci? John Toshack. Prezes Mendoza tymczasowo zatrudni? trenerski duet Alfredo Di St�fano-Jos� Antonio Camacho i zacz?? starania, aby posad? szkoleniowca obj?? Luis Aragon�s pracuj?cy w�wczas w Espanyolu. Negocjacje zako?czy?y si? fiaskiem i ostatecznie trenerem Realu Madryt zosta? Radomir Anti?.

14 kwietnia 1991 Ram�n Mendoza po raz drugi wygra? wybory na stanowisko prezesa klubu. W trakcie sezonu 1991/1992 zwolni? Anticia i zast?pi? go Holendrem Leo Beenhakkerem. W tamtym momencie Real Madryt mia? jeszcze czterech punkt�w przewagi nad drug? w tabeli Barcelon?, ale w ci?gu osiemnastu kolejek roztrwoni? j?, ostatecznie przegrywaj?c mistrzostwo w ostatnim meczu ligowym - po 37. rundzie spotka? przewaga Los Blancos nad Azulgran? wynosi?a jeden punkt, Barcelona wygra?a mecz z Athletikiem Bilbao u siebie 2:0, ale Real Madryt przegra? na wyje?dzie z CD Tenerife prowadzonym przez Jorge Valdano 2:3, mimo ?e prowadzi? ju? 2:0. Tytu? mistrzowski trafi? do Barcelony.

Smutny dla Realu Madryt scenariusz powt�rzy? si? w identyczny spos�b sezon p�?niej: po 37. kolejce Los Blancos, ju? z Benito Floro na ?awce trenerskiej, mieli jeden punkt przewagi nad Barcelon? Johana Cruijffa i zn�w czeka? ich mecz na Teneryfie. Przegrali 0:2 po golach Oscara Dertycii i Chano, co wobec wygranej FC Barcelona z Realem Sociedad oznacza?o, ?e tytu? mistrzowski trafi do Katalonii. Sama Teneryfa zyska?a w�wczas w?r�d kibic�w Realu Madryt miano "wyspy przekl?tej".

7 maja 1994 zako?czy?y si? prace przy przebudowanie stadionu Santiago Bernab�u - jeszcze tego samego dnia rozegrano na? ligowy mecz z FC Barcelona w ramach 37. kolejki Primera Divisi�n. Go?cie wygrali spotkanie 1:0 po golu Guillermo Amora. Nied?ugo potem tymczasowy trener Vicente del Bosque po?egna? si? z posad?, a na jego miejsce przyszed? Argenty?czyk Jorge Valdano, ten sam, kt�ry jako trener Tenerife dwukrotnie pozbawi? Los Blancos mistrzostwa. W tym samym okresie pi?karzami Realu Madryt zostali mi?dzy innymi Fernando Redondo, Michael Laudrup (sprowadzony z FC Barcelona) i Santiago Ca�izares. Z Valdano na ?awce klub z Estadio Bernab�u odzyska? tytu? mistrzowski, pokonuj?c po drodze broni?c? tytu?u Bar�? 5:0 (klasyczny hat-trick Iv�na Zamorano, po jednym Luisa Enrique i Jos� Emilio Amaviski).

W mi?dzyczasie, 19 lutego 1995, Ram�n Mendoza zosta? ponownie wybrany na stanowisko prezesa. Miesi?c p�?niej, 28 marca, w Madrycie dosz?o do spotkania prezes�w Realu Madryt (Ram�n Mendoza), Benfiki (Manuel Dalmaciu) oraz przedstawicieli Juvenrusu (Roberto Bettega) i Milanu (Adriano Galliani), na kt�rym zadecydowano o powo?aniu do ?ycia Zwi?zku Europejskich Klub�w Mistrzowskich, zal??ka p�?niejszej G-14.

Kiedy na jaw wysz?y wielkie d?ugi Realu Madryt, Ram�n Mendoza poda? si? do dymisji. 20 listopada 1995 przesta? pe?ni? funkcj? prezesa, a jego miejsce na mocy artyku?u 49. �wczesnego statutu klubu zaj?? cz?onek zarz?du, Lorenzo Sanz. 52-letni w�wczas nowy w?odarz Los Blancos w styczniu nast?pnego roku rozwi?za? umow? z Valdano, a po zako?czeniu sezonu zatrudni? na stanowisku pierwszego trenera W?ocha Fabia Capella, sprowadzaj?c te? nowych pi?karzy: Clarence'a Seedorfa, Davora �ukera, Predraga Mijatovicia i Roberto Carlosa.

W sezonie 1996/1997 Real Madryt prowadzony przez Capello zdoby? w 42 meczach 92 punkty i o dwa "oczka" wyprzedzi? FC Barcelona, kt�ry jednak strzeli? 17 goli wi?cej (a? 102 wobec 85 dla ekipy z Madrytu). W trakcie tego sezonu Real Madryt rozegra? sw�j dwutysi?czny mecz ligowy, zarazem tysi?czny w roli gospodarza, w kt�rym pokona? CF Extremadura 5:0. Mimo sukcesu Capello straci? prac? i ju? z Juppem Heynckesem na ?awce w meczu o Superpuchar Hiszpanii Los Blancos pokonali Blaugran? (pora?ka 1:2 na Camp Nou, wygrana 4:1 u siebie).

12 stycznia 1998 Real Madrid Club de F�tbol, sze?ciokrotny triumfator Pucharu Mistrz�w, uznany zosta? przez FIFA za najlepszy klub XX wieku. Dwa miesi?ce p�?niej w ?wier?finale edycji 1997/1998 tych rozgrywek Los Blancos pokonali Bayer Leverkusen (1:1 i 3:0), nast?pnie Borussi? Dortmund, a wreszcie 20 maja w rozgrywanym na Amsterdam ArenA meczu fina?owym pokona? Juventus Marcello Lippiego 1:0 po golu Mijatovicia w 67. minucie. Real Madryt odzyska? najcenniejsze europejskie trofeum pod dok?adnie 32 latach i 9 dniach.

Podobnie jak Fabio Capello, r�wnie? Jupp Heynckes straci? prac? mimo wzbogacenia klubowej galerii trofe�w - przyczyn? zwolnienia niemieckiego szkoleniowca by?a bardzo s?aba postawa w lidze: zaledwie 4. miejsce, jedena?cie punkt�w za Barcelon?. Nadszed? czasu Guusa Hiddinka, kt�ry dopiero co zaj?? r�wnie? 4. miejsce - z reprezentacj? Holandii na Mundialu 1998. Holender co prawda zdoby? ze swoim nowym klubem Puchar Interkontynentalny, pokonuj?c w Tokio 2:1 Club de Regatas Vasco da Gama, ale wytrwa? na stanowisku tylko do lutego 1999, kiedy to po dw�ch z rz?du pora?kach (0:3 z FC Barcelona, 0:1 z Athletikiem) zosta? zast?piony przez Johna Toshacka. Walijczyk pom�g? Realowi Madryt wspi?? si? z sz�stego na drugie miejsce w tabeli, ale nie da? rady wywalczy? tytu?u mistrzowskiego (mi?dzy 23. a 38., ostatni? kolejk? strata Los Blancos do Azulgrany powi?kszy?a si? z siedmiu do jedenastu punkt�w), za? w 1/4 fina?u Ligi Mistrz�w przegra? z Dynamem Kij�w.

Nast?pny sezon podopieczni Toshacka zacz?li ?le i po jedenastu kolejkach Toshack musia? odej?? z klubu. Na tymczasowego nast?pc? powo?any zosta? Vicente del Bosque. Prowadzona przeze? dru?yna pocz?tkowo gra?a jeszcze gorzej, ni? w czasach Toshacka, spadaj?c po 14. kolejce i pora?ce 1:5 u siebie z Realem Saragossa na 17. miejsce, ale potem zacz??a si? wspina? w tabeli i po 22. kolejce by?a ju? na 5. miejscu. Trener zwany "Sfinksem" ostatecznie nie zdo?a? wprowadzi? Realu Madryt do pierwszej czw�rki dru?yn maj?cych prawo gry w Lidze Mistrz�w, ale za to uda?o mu si? osi?gn?? zwyci?stwo w samej Champions League - pod jego kierunkiem Los Blancos wyeliminowali Manchester United i Bayern Monachium, by w finale na Stade de France zmierzy? si? z Valenci?; by? to pierwszy w historii fina? tych rozrywek, w kt�rym zagra?y dwa kluby z jednego kraju. Real Madryt wygra? mecz 3:0 po golach Fernando Morientesa, Steve'a McManamana i Ra�la, najlepszego strzelca tej edycji Ligi Mistrz�w. Wygrana na Stade de France pozwoli?a Realowi Madryt zagra? w Lidze Mistrz�w 2000/2001, gdy? zaledwie pi?ta pozycja w lidze hiszpa?skiej kwalifikowa?aby go tylko do Pucharu UEFA; w tej sytuacji jednak to Los Blancos trafili do Champions League, za? do Pucharu UEFA przesuni?to czwarty w tabeli Real Saragossa.

Kr�tko po finale Ligi Mistrz�w odby?y si? kolejne wybory na stanowisko prezesa. Ubiegaj?cy si? o reelekcj? Lorenzo Sanz obieca? socios, i? w razie zwyci?stwa sprowadzi do klubu napastnika Diego Trist�na, ale jego g?�wny rywal, Florentino P�rez, kt�ry ju? raz przegra? wybory z Ram�nem Mendoz?, przebi? t? ofert?, deklaruj?c, ?e je?li to jego kibice powo?aj? do roli prezesa, na Estadio Santiago Bernab�u zagra gwiazdor FC Barcelona, Lu�s Figo. Ta obietnica pozwoli?a mu w wyborach 16 czerwca pokona? Lorenzo Sanza. P�rez szybko zap?aci? Barcelonie kwot? 56 milion�w dolar�w odst?pnego, kt�r? Portugalczyk mia? zapisan? w kontrakcie z katalo?skim klubem i ?ci?gn?? Figo do Madrytu, ustalaj?c tym samym nowy rekord ?wiata w dziedzinie sumy transferu.

5 listopada 2000 roku Alfredo Di St�fano zostaje mianowany do?ywotnim honorowym prezesem klubu, a 11 grudnia podczas odbywaj?cej si? w Rzymie gali FIFA Real Madryt otrzymuje oficjalny tytu? Najlepszego Klubu XX wieku wraz z pami?tkow? statuetk?. Prze?om lat 2000/2001 by? zreszt? bardzo przyjemny dla kibic�w Los Merengues, gdy? 14 stycznia Figo otrzyma? przyznawan? przez France Football Z?ot? Pi?k?, natomiast 5 lutego zarz?d klubu, rozpoczynaj?c obchody jego setnych urodzin, podj?? decyzj? o zaproponowaniu kr�lowi Janowi Karolowi I tytu?u drugiego honorowego prezesa Realu Madryt; monarcha ofert? przyj??.

Przy du?ym wk?adzie najdro?szego pi?karza ?wiata (34 mecze, 2955 minut na boisku i 9 goli) Real Madryt zdobywa mistrzostwo Hiszpanii za sezon 2000/2001, ostatecznie zapewniaj?c sobie ko?cowy triumf 26 maja, zwyci?stwem 5:0 nad Deportivo Alav�s. Nie uda?o si? jednak obroni? pucharu Ligi Mistrz�w - w fazach grupowych edycji 2000/2001 Los Blancos dwukrotnie zaj?li pierwsze miejsce, nast?pnie w ?wier?finale bez wi?kszych problem�w wyeliminowali Galatasaray SK, ale ju? w p�?finale nie sprostali Bayernowi, z kt�rym przegrali 0:1 u siebie i 1:2 na wyje?dzie.

9 lipca 2001 Florentino P�rez zaprezentowa? nowy nabytek: gwiazd? Juventusu, rozgrywaj?cego reprezentacji Francji, Zinedine'a Zidane'a, kt�ry sta? si? zarazem nowym najdro?szym pi?karzem ?wiata - Real Madryt zap?aci? za? Juventusowi 64,5 miliona dolar�w[9]. Od nazwiska tego pi?karza oraz wychowanka Madrytu, Francisco Pav�na, wzi??a nieformaln? nazw? strategia transferowa P�reza, Zidanes y Pavones (hiszp. "Zidane'owie i Pav�nowie") polegaj?ca na sprowadzaniu tylko graczy s?ynnych i prezentuj?cych wielkie umiej?tno?ci (w?a?nie "Galaktycznych") i uzupe?nianiu sk?adu zdolnymi wychowankami, takimi jak Pav�n. Pocz?tkowo taktyka ta przynosi?a rezultaty - ju? z Francuzem w sk?adzie dru?yna Vicente del Bosque zdoby?a Superpuchar Hiszpanii. Ostatecznie w sezonie 2001/2002 dru?yna zaj??a co prawda dopiero trzecie miejsce w lidze, ale dosz?a zar�wno do fina?u Copa del Rey, jak i Ligi Mistrz�w.

Fina? Pucharu Hiszpanii rozegrano w Madrycie 6 marca 2002 roku - dok?adnie w setne urodziny Los Merengues. Triumf w tym meczu mia? by? u?wietnieniem obchod�w rocznicowych, ale Real Madryt przegra? z Deportivo La Coru�a 1:2. Pozosta?a wi?c walka o Lig? Mistrz�w - w finale tych rozgrywek przeciwnikiem by? Bayer Leverkusen. Na Hampden Park w Glasgow, dok?adnie tam, gdzie Real Madryt czterdzie?ci lat wcze?niej wygra? Puchar Mistrz�w w meczu z Eintrachtem, Los Blancos w 8. minucie dzi?ki bramce Ra�la obj?li prowadzenie, kt�re stracili sze?? minut p�?niej po strzale L�cio. Pod koniec pierwszej po?owy strza? z woleja Zinedine'a Zidane'a zn�w przechyli? szal? zwyci?stwa na rzecz Madrytu. Mimo trwaj?cego pod koniec meczu obl??enia bramki Ikera Casillasa (kt�ry w 68. minucie zmieni? kontuzjowanego C�sara) Niemcy nie zdo?ali ju? wyr�wna? i dziewi?ty Puchar Mistrz�w trafi? do Madrytu. W sierpniu tego samego roku Real Madryt zdoby? pierwszy Superpuchar Europy, pokonuj?c Feyenoord Rotterdam 3:1.

Nast?pnego dnia kontrakt z Realem Madryt podpisa? kr�l strzelc�w Mundialu 2002, dotychczas zawodnik Interu Mediolan, Brazylijczyk Ronaldo Lu�s Naz�rio de Lima - sum? odst?pnego oceniono na 44,5 miliona dolar�w[10]. 3 grudnia 2002, z tr�jk? Los Gal�cticos w sk?adzie, Real Madryt wygra? ostatnie trofeum, jakie by?o do wygrania w tym roku - Puchar Kontynentalny, kt�ry zdobyli, pokonuj?c w Jokohamie paragwajski Club Olimpia Asunci�n po golach Ronaldo i Gutiego. A 18 grudnia, na oficjalne zako?czenie obchod�w stulecia, klub rozegra? mecz z dru?yn? Reszty ?wiata; rozegrane w ulewnym deszczu spotkanie zako?czy?o si? remisem 3:3.

22 czerwca 2003, pokonuj?c w ostatniej kolejce Athletic Bilbao 3:1 po dw�ch golach Ronaldo i jednym Roberto Carlosa, zdoby? 29. tytu? mistrza Hiszpanii, wyprzedzaj?c o dwa punkty Real Sociedad. Dla Athleticu za? pora?ka oznacza?a utrat? prawa startu w Pucharze UEFA na rzecz FC Barcelona. Ronaldo zdoby? 23 gole w 31 meczach.

Mimo sukcesu ligowego Vicente del Bosque, podobnie jak kilka lat wcze?niej Fabio Capello, straci? prac?, a wraz z nim kapitan dru?yny, Fernando Hierro. Nowym szkoleniowcem Realu Madryt zosta? Portugalczyk Carlos Queir�s, dotychczasowy asystent Aleksa Fergusona w Manchesterze United. Wkr�tce, 2 lipca, z tego samego klubu przybywa do Madrytu angielski prawy pomocnik David Beckham, za kt�rego Florentino P�rez zap?aci? Czerwonym Diab?om 41 milion�w dolar�w[11]. ??cznie na "Galaktycznych" Real Madryt wyda? wi?c r�wnowarto?? 205,5 miliona dolar�w.

27 sierpnia 2003 Real Madryt zdoby? ostatnie trofeum przed blisko czteroletni? przerw? - Superpuchar Hiszpanii. Po przegranej 1:2 w wyjazdowym meczu z RCD Mallorca, w rewan?u Los Blancos wygrali 3:0 dzi?ki golom Ra�la, Ronaldo i debiutuj?cego przed w?asn? publiczno?ci? Beckhama. By? to obiecuj?cy pocz?tek sezonu, a dalszy jego przebieg potwierdza? optymistyczne prognozy: po 19. kolejce ligowej Real Madryt zajmowa? drugie miejsce w tabeli, trac?c tylko punkt do Valencii, za? w grupie F pierwszej rundy Ligi Mistrz�w zaj?? bez problemu pierwsze miejsce, nie przegrywaj?c ?adnego z sze?ciu mecz�w. Jeszcze w 1/8 fina?u (28 lutego i 9 marca) Los Blancos poradzili sobie z Bayernerm, ale ju? w ?wier?fina?owym dwumeczu, po pora?ce w finale Copa del Rey z Saragoss?, nie sprostali p�?niejszemu finali?cie, AS Monaco - mimo ?e w pierwszym meczu wygrali 4:2 (jeden gol wypo?yczonego z Madrytu do Monaco Morientesa), pora?ka 1:3 w rewan?u da?a awans Monaco na mocy regu?y bramki wyjazdowej. W tamtym momencie Real Madryt zajmowa? jeszcze pierwsze miejsce w lidze (by?o to po 31. kolejce), ale w ostatnich siedmiu meczach zdoby? tylko trzy punkty (jedno zwyci?stwo przy sze?ciu pora?kach) i spad? na czwart? lokat? w tabeli.

Ostatnia, 1:4 z Realem Sociedad na w?asnym boisku, mia?a miejsce 23 maja. Jeszcze tego samego dnia zosta? rozwi?zany kontrakt Carlosa Queiroza, kt�ry nied?ugo potem wr�ci? do Manchesteru na posad? asystenta Fergusona, a nowym szkoleniowcem zosta? kolejny by?y pi?karz Los Blancos - Jos� Antonio Camacho. W tym samym czasie jako nowego zawodnika zaprezentowano obro?c? Waltera Samuela, pierwszego gracza defensywnego sprowadzonego za kadencji Florentino P�reza, kt�ry 11 lipca 2004, zdobywaj?c 94,25% oddanych g?os�w, uzyska? reelekcj? na stanowisko prezesa Realu Madryt, a nied?ugo p�?niej ?ci?gn?? do Madrytu ostatniego zawodnika mog?cego uchodzi? za "Galaktycznego" - zdobywc? Z?otej Pi?ki, Michaela Owena. Po tygodniu do Los Blancos trafi? jeszcze jeden Anglik, Jonathan Woodgate, kt�ry jednak wi?cej czasu sp?dzonego jako pi?karz Realu Madryt po?wi?ci? na leczenie kontuzji ni? granie.

Camacho przepracowa? w Madrycie tylko kilka miesi?cy, w czasie kt�rych mi?dzy innymi wyeliminowa? Wis?? Krak�w w III rundzie eliminacyjnej Ligi Mistrz�w (2:0 i 3:1), i ju? jesieni? odszed?, ust?puj?c miejsca asystentowi, r�wnie? niegdy? zawodnikowi Realu Madryt, Mariano Garc�i Rem�nowi. Tak?e ten by?y bramkarz nie zagrza? d?ugo miejsca na ?awce Los Merengues, gdy? ju? w grudniu P�rez zatrudni? Brazylijczyka Vanderleia Luxemburgo, czwartego szkoleniowca na przestrzeni p�?tora roku. Luxemburgo rozpocz?? prac? od zwyci?skiego doko?czenia przerwanego wcze?niej, jeszcze za kadencji Garc�i Rem�na, meczu ligowego z Realem Sociedad - 12 grudnia 2004 spotkanie przerwano przy stanie 1:1 w 87. minucie z powodu fa?szywego alarmu bombowego, a w doko?czeniu, 5 stycznia 2005 gola dla Los Blancos strzeli? Zidane.

W tamtym sezonie Luxemburgo zaj?? ostatecznie drugie miejsce z czterema punktami straty do Barcelony. W letnim oknie transferowym dru?yn? znacz?co wzmocniono - przybyli zawodnicy m?odzi i utalentowani, jak Sergio Ramos, Robinho i Carlos Diogo, ale te? maj?cy ju? do?wiadczenie w lidze hiszpa?skiej Pablo Garc�a i J�lio Baptista. Mimo takich transfer�w Real Madryt ponownie spisywa? si? poni?ej oczekiwa? i r�wnie? Luxemburgo zosta? zwolniony z pracy - gdy odchodzi?, Real Madryt zajmowa? 4. miejsce w lidze, trac?c sze?? punkt�w do wsp�?lideruj?cych Bar�y i Osasuny. Nast?pca Luxemburgo, dotychczasowy trener Realu Madryt Castilla, Juan Ram�n L�pez Caro, ostatecznie zdo?a? awansowa? na drugie miejsce w tabeli, ale strata do Barcelony powi?kszy?a si? do 12 punkt�w. W Lidze Mistrz�w Real Madryt odpad? w 1/8 fina?u po dwumeczu z Arsenalem, natomiast w Copa del Rey dotar? do p�?fina?u, gdzie w pierwszym meczu przegra? z Saragoss? a? 1:6, ale w rewan?u wygra? 4:0, prowadz?c 3:0 ju? po dziesi?ciu minutach (gole czterech Brazylijczyk�w: Cicinho, Robinho, Ronaldo i Roberto Carlos), wobec czego do awansu zabrak?o tylko jednego gola.

Zmiana na stanowisku szkoleniowca nast?pi?a jeszcze w grudniu 2005, natomiast 27 lutego 2006 do dymisji po pi?ciu i p�? roku pe?nienia funkcji poda? si? prezes Floretnino P�rez. Pocz?tkowo jego miejsce zaj?? Fernando Mart�n �lvarez, cz?onek zarz?du (podobnie jak wcze?niej Lorenzo Sanz), ale i on nied?ugo potem, 26 kwietnia, ust?pi?, zarz?dzaj?c zarazem rozpisanie oficjalnych wybor�w. Tymczasowym prezesem zosta? Lu�s G�mez-Montejano Arroyo. Jeszcze za jego urz?dowania dokonano oficjalnej inauguracji Estadio Alfredo Di St�fano wchodz?cego w sk?ad Ciudad Deportiva de Valdebebas. W pierwszym meczu na jego murawie Real Madryt pokona? Stade de Reims 6:1.

2 lipca 2006 socios wybrali na stanowisko prezesa Ram�na Calder�na ubiegaj?cego si? o g?osy wraz z Predragiem Mijatoviciem maj?cym zaj?? stanowisko dyrektora sportowego. Trzy dni po uzyskaniu nominacji Calder�n zatrudni? na stanowisku trenera W?ocha Fabia Capella oraz rozpocz?? gruntown? przebudow? sk?adu, sprowadzaj?c kapitana dru?yny Mistrz�w ?wiata 2006 Fabia Cannavara i defensywnego pomocnika reprezentacji Brazylii Emersona ze zdegradowanego do Serie B Juventusu, Ruuda van Nistelrooya z Manchesteru United i Mahamadou Diarr? z Olympique'u Lyon. Nast?pnymi zakupami nowego prezesa stali si? Jos� Antonio Reyes (Arsenal Londyn), Gonzalo Higua�n (River Plate Buenos Aires), Marcelo (Fluminense) i Fernando Gago (Boca Juniors Buenos Aires).

Dru?yna Capello i d?ugo nie mog?a si? przebi? powy?ej trzeciego miejsca w tabeli, a w Champions League ponownie odpad?a, tym razem po dwumeczu z Bayernem Monachium, w 1/8 fina?u. Ostatecznie dopiero po 34. kolejce, w kt�rej Real Madryt pokona? Espanyol 4:3 (gol Higua�na w 88. minucie), a Barcelona zremisowa?a u siebie z Realem Betis, Los Blancos zostali liderem Primera Divisi�n. Madryt utrzyma? pozycj? do ko?ca mimo remisu z Saragoss? w przedostatnim meczu i zwyci?stwem nad Mallorc? zapewni? sobie zdobycie 30. tytu?u pi?karskiego mistrza kraju.

Mimo tego sukcesu Capello, podobnie jak dziesi?? lat wcze?niej i jak Vicente del Bosque przed czterema laty, musia? opu?ci? klub; jego nast?pc? zosta? szkoleniowiec Getafe CF - Niemiec Bernd Schuster, podobnie jak mi?dzy innymi del Bosque czy Mu�oz by?y zawodnik Los Blancos. Rozpocz?to te? wzmacnianie sk?adu - z wypo?yczenia powr�ci? Roberto Soldado, a opr�cz zakontraktowanego wcze?niej Christopha Metzeldera do klubu trafili Pepe, Javier Saviola, Jerzy Dudek, Royston Drenthe, Wesley Sneijder, Arjen Robben i Gabriel Heinze. Do pierwszego sk?adu przesuni?to tak?e kilku zawodnik�w Castilli.

Sezon 2007/2008 Los Blancos rozpocz?li od dwumeczu z Sevill? o Superpuchar Hiszpanii. W pierwszym spotkaniu, na Estadio Ram�n S�nchez Pizju�n, gospodarze wygrali 1:0, a w rewan?u w Madrycie a? 5:3 (bramki dla Madrytu: Drenthe, Cannavaro, Sergio Ramos). Bez sukces�w zako?czy?a si? tak?e walka o Lig? Mistrz�w i Puchar Kr�la, ale 4 maja 2008 roku pi?karze Madrytu pokonali na wyje?dzie Osasun? Pampeluna 2:1 i na trzy kolejki przed ko?cem sezonu ligowego zapewnili sobie 31. tytu? mistrza Hiszpanii.

Tu? po zako?czeniu sezonu Real Madryt zapewni? sobie zakup argenty?skiego stopera Ezequiela Garaya za oko?o 10 milion�w euro; na mocy umowy z Racingiem pi?karz pozosta? w dotychczasowym klubie jeszcze przez nast?pny rok na zasadzie wypo?yczenia. P�?niej dokupiono dw�ch wychowank�w Castilli: Rub�na de la Reda z Getafe CF i Javiego Garc�? z Osasuny Pampeluna oraz holenderskiego pomocnika Rafaela van der Vaarta z Hamburgera SV za ??czn? kwot? 23,7 milion�w euro. Ze sk?adu ubyli: J�lio Baptista, Javier Balboa, Roberto Soldado oraz Robinho.

Sezon 2008/2009 Kr�lewscy zacz?li od zdobycia Superpucharu Hiszpanii. W pierwszym meczu konfrontacji z Valenci? na Estadio Mestalla ekipa Los Ches wygra?a 3:2. W rewan?u na Estadio Santiago Bernab�u Real w dramatycznych okoliczno?ciach (czerwone kartki dla Rafaela van der Vaarta i Ruuda van Nistelrooya) wygra? 4:2 i zdoby? jedyne trofeum w tamtym sezonie. Du?a liczba kontuzji, pi?te miejsce w tabeli ligowej, oraz wypowied? Schustera po pora?ce z Sevill? 3:4 sprawi?y, i? 9 grudnia niemiecki trener zosta? zwolniony. Tego samego dnia nowym szkoleniowcem zespo?u zosta? Juande Ramos. Podpisa? p�?roczny kontrakt z mo?liwo?ci? przed?u?enia. W zimowym okienku transferowym zakupieni zostali Klaas-Jan Huntelaar z Ajaxu Amsterdam za 27 mln euro oraz Lassana Diarra z Portsmouth F.C. za 20 mln euro. Do dru?yny z po?rocznego wypo?yczenia do Queens Park Rangers F.C. powr�ci? Daniel Parejo.

Na pocz?tku 2009 roku hiszpa?ska prasa odkry?a, i? Ram�n Calder�n poprzez podstawionych delegat�w zmanipulowa? wynikami Walnego Zgromadzenia socios, kt�re odby?o si? w grudniu 2008. 16 stycznia 2009 z?o?y? dymisj?. Jego nast?pc? zosta? Vicente Boluda, dotychczasowy wiceprezes. R�wnocze?nie og?oszono, i? nowe wybory odb?d? po zako?czeniu sezonu 2008/2009. P�?niej termin ten ustalono na dzie? 14 czerwca 2009 roku. Real Madryt zako?czy? rozgrywki ligowe na drugim miejscu, ze strat? dziewi?ciu punkt�w do zwyci?skiej FC Barcelony. W 1/8 fina?u Ligi Mistrz�w klub zosta? wyeliminowany przez Liverpool F.C..

1 czerwca 2009 Florentino P�rez ponownie zosta? prezydentem Realu Madryt. Sta?o si? tak przez brak innych kandydat�w na te stanowisko. Tego samego dnia nowym trenerem zosta? Manuel Pellegrini. 8 czerwca 2009 do dru?yny do??czy? brazylijski pomocnik Kak� za ok. 65 milion�w euro. 11 czerwca Manchester United zaakceptowa? ofert? Realu Madryt za portugalskiego pomocnika Cristiano Ronaldo opiewaj?c? na kwot? 80 milion�w funt�w (93 miliony euro), w wyniku czego stanie si? on najdro?szym pi?karzem ?wiata. Dnia 25 czerwca 2009 pi?karzem Kr�lewskich zosta? Ra�l Albiol. Nieoficjalnie m�wi si?, ?e kwota transferu to 15 milion�w euro. Wychowanek Valencii sta? si? pierwszym Hiszpanem sprowadzonym do Realu po powrocie P�reza. 26 czerwca Real Madryt opu?ci? Javier Saviola na rzecz portugalskiego klubu Benfica Lizbona. Tego samego dnia pi?karzem Kr�lewskich zosta? oficjalnie og?oszony Cristiano Ronaldo. 1 lipca pi?karzem Realu zosta? Karim Benzema.

?r�d?o: wikipedia